การติดต่อ

ยังไม่ทราบแน่ชัด แต่ที่มีในรายงานต่างๆ เชื้อว่าสามารถเข้าสู่ร่างกายได้ 4 ทาง
1. ทางผิวหนัง เชื้อเข้าทางบาดแผลที่มากับดิน และน้ำที่มีเชื้อนี้อยู่ ดังจะเห็นได้ จากสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารฝรั่งเศสที่เดินทางผ่านลุ่มน้ำ หนอง บึง ในแถบอินโดจีน มีอัตราป่วยเป็นโรคนี้สูงเป็น 10 เท่า เมื่อเทียบกับทหารที่เกินทางโดยการลำเลียงทางอากาศ และพบว่าสามารถทำให้เกิดการติดเชื้อในสัตว์ทดลอง ได้เมื่อให้เชื้อเข้าทางบาดแผลที่ผิวหนัง รวมถึงมีรายงานผู้ป่วยโรคนี้ ในผู้ติดยาเสพติด ที่ต้องฉีดยาเข้าทางเส้นเลือดเป็นต้น

2. ทางเดินหายใจ เกิดจากการหายใจเอาเชื้อที่ปนเปื้อนอยู่ในฝุ่นละอองจากดิน ที่ถูกพัดกระจายขึ้นมา นอกจานี้มีรายงานถึงการติดเชื้อจากห้องปฏิบัติการ ซึ่งเชื่อว่าเชื้อเข้า ทางอากาศหายใจเป็นผลเนื่องจากการปั่นเตรียมเชื้อนี้ โดยเชื้อกระจายออกมาจากเครื่อง ปั่นเหวี่ยง (centrifuge) ได้

3. ทางการกิน พบได้ในแพะ และแกะ ที่มีการติดเชื้อบริเวณเต้านม ทำให้เชื้อผ่าน ออกมาทางน้ำนมได้ แต่จากการทดลองในสัตว์ ยังไม่เป็นที่สรุปแน่ชัด

4. ทางเพศสัมพันธ์ มีรายงานพบเชื้อได้จากต่อมลูกหมากของชายที่เป็น prostatitis และพบว่าภรรยาของผู้ป่วยมีแอนติบอดีย์เชื้อ B. paeudomallei สูงมาก โดยไม่มีอาการ